| O tren |
| Compositor/Letrista |
| Andrés do Barro |
| Letra |
| O tren que me leva pola beira do Miño
Me leva e me leva polo meu camiño. O tren vai andando pasiño a pasiño E vaime levando cara o meu destiño. Alguén pode ser que me espere na estación, Na terra da felicidad. Todo o que sexa amor e paz O atoparei, eu o terei Ca miña moza no meu lar. O tren que me leva camiña e camiña Vai botando fume, corre pola vía. O río vai feito un mar de ledicias No tren pouco a pouco volvo á miña Galicia. Pasei moito tempo sen lar, lonxe de eiquí, Foron mil noites cheas de soidá. Falando coa xente pola mañá Escoitarei e saberei O que pasou polo meu lar. O tren que me leva pola beira do Miño Me leva e me leva polo meu camiño. O tren vai andando pasiño a pasiño E vaime levando cara o meu destiño. Alguén pode ser que me espere na estación, Na terra da felicidad. Todo o que sexa amor e paz O atoparei, eu o terei Ca miña moza no meu lar. |
| Intérprete |
| Andrés do Barro |
Buscador
Mostrando entradas con la etiqueta Andrés do Barro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Andrés do Barro. Mostrar todas las entradas
martes, 19 de octubre de 2021
O tren - Andrés do Barro
sábado, 14 de marzo de 2020
Andrés do Barro - A uns olhos verdes
| A uns olhos verdes |
| Compositor/Letrista |
| Andrés do Barro |
| Letra |
| Hay nos teus ollos fondura Que no a ten o mar , o mar O mar da miña tristura Por non te poder amar Teño neles confianza De que me van salvar, salvar Salvar da miña desespranza Por non te poder amar Estribillo Canto pra os ollos verdes da, da muller galega Eles son os vieiros da, da miña vida cega Cando a saudade me apreixa Que fuxe de min a paz, a paz A paz venme ca lembranza Dos teus ollos cor de mar Inda ca luz das estrelas Morra para sempre xamais, xamais Xamais a luz dos teus ollos Vanme deixar de alumar |
| Intérprete |
| Andrés do Barro |
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

